Wabi sabi

Een ongebruikelijk onderwerp hebben we op 23 januari 2020 tijdens onze oefenavond. Wabi sabi, de Japanse term voor de esthetiek van het vergankelijke. We herkennen het in de Japanse cultuur in de waardering voor de kwetsbare Japanse kersenbloesem maar zien het ook terug bij bijvoorbeeld pottenbakkers die aan het einde van het vervaardigen van een prachtig werkstuk toch nog ergens een deukje meegeven aan het eindresultaat. Het heeft iets weg van de dissonant in een muziekstuk. We zijn vanavond met slechts 10 leden op komen dagen maar hebben er wel zin in want het ongebruikelijke onderwerp heeft ook iets moois in zich. Een foto van de schoonheid van het vergankelijke weergeven is mijn doel vanavond. Dat moet lukken want 14 dagen geleden heb ik tulpen gekocht en die staan er inmiddels heel triest bij. Toch hebben ze schoonheid, je moet alleen even beter kijken. De achtergronden en flitsers staan klaar dus dat kan geen beperking zijn. Na een korte inleiding van Herman ga ik een ‘tafeltje dekken’ en plaats een vaasje met uitgebloeide Amsterdamse pracht.
Statief uitklappen, camera voorzien van 80mm lens en aan de slag. Vandaag geen flits voor mij maar bij de andere opstellingen zie ik de flitsers voorzien van softboxen in gebruik genomen worden. Altijd goed natuurlijk want daar hebben we ze voor in de club. Een beetje oefenen met de apparatuur kan ook geen kwaad. Nadat ik enkele foto’s heb gemaakt die, naar ik hoop, de toets der kritiek kunnen doorstaan sta ik mijn plekje af. Samen met Jan kijken we naar de instellingen van zijn camera. Nieuwe leden kunnen tijdens deze avonden oefenen, samen leren we zo hoe het in zijn werk gaat. Sluitertijd, ISO, diafragma, het lijkt allemaal eenvoudig maar zelf de juiste knopjes en instellingen vinden is zo gemakkelijk niet. De vrij donkere omgeving help dan ook niet. Een extra lampje moet dan soms uitkomst bieden.
De meegebrachte attributen worden composities van gemaakt, eenvoudige (enkelvoudige) composities. Zoals Herman tijdens zijn inleiding al aangaf dat er vaak gebruik wordt gemaakt van een minimalistische opstelling voor ‘wabi sabi’. We werken hard door en ondersteunen elkaar waar dat kan. Dat helpt en omdat we maar met tien zijn heeft iedereen ook ruim de tijd om zijn plan uit te voeren. Aan het einde van de avond ruimen we alles weer op en ik zie uit naar de foto’s. Ook de foto’s van de leden die hun foto’s thuis gaan maken want die zijn mij ook al in het vooruitzicht gesteld!


Jan Neefjes