Foto's maken bij Hornbach Zaandam

Op donderdagavond 29 september hebben we ons fotografisch uit laten dagen bij Hornbach Zaandam. Van te voren hebben we ons aangemeld en de manager was direct positief over onze komst als fotoclub, dus verder hangt alles van onszelf af.

Om 19:30 uur zijn we bij de ingang met 15 personen, uitgerust met camera's en statieven. We mogen binnen onze gang gaan en ik loop volgens mijn planning naar links achter in de winkel. Hier moeten zich zakken cement, afvoerbuizen en dakbedekkingen bevinden. Helaas blijkt dat de winkel al enige tijd veranderd is aldus een verkoper die mij meldt dat ik hier dan al een aardig tijdje niet geweest ben. Ik wijk uit naar stapels emmers en vervolgens zie ik van die grote rollen rockwool staan. Die laatste moet het worden denk ik. Maar het blijkt niet mee te vallen om boeiende foto's te maken van zulke rollen. Persoonlijk probeer ik namelijk mijn foto altijd iets extra's mee te geven dan de registratie an sich. Dit extra zit vaak al in de foto maar moet ik meestal een beetje extra aanzetten in fotoshop. Ik hoop dat dit ook gaat lukken met de balen rockwool. Terwijl ik met mijn flitser aan het rommelen ben komen de verkopers er al snel belangstellend bij staan. Wat ben je aan het doen en waar is het voor, mogen we ook even kijken en tenslotte zelf ook nog even op de foto? Leuk die positieve belangstelling maar ondertussen heb ik het wel warm gekregen in mijn jasje die ik beter in de auto had kunnen laten. Nog een laatste flits en de rollen moeten ik dan thuis maar eens goed bekijken want al die belangstelling helpt niet echt.

Ik loop langs het hout en zie een leuk patroontje en dan nog een paar leuke klanten die ook graag op de foto willen. Vervolgens door naar de andere kant van deze enorme winkel. Langs het gereedschap lopende zie ik onderweg telkens weer collega's die ook aan het worstelen zijn. Ik fotografeer wat branders voor dakbedekking en loop door naar de keukens. Hier een paar wasbakken fotograferen terwijl iemand mij via een spiegel aan het fotograferen is, en weer door. De tijd vliegt om en we moeten al weer naar ons verzamelpunt bij het restaurantje. Hier wacht ons een tegenvaller. Hoewel we toe waren aan een bakje thee of koffie is het al gesloten. Dat moeten we een volgende keer toch beter voorbereiden. Wel even napraten en dan zijn de reacties heel verschillend, de een heeft zich niet kunnen laten inspireren terwijl de ander haast niet kon stoppen omdat er zoveel te fotograferen was. Ik zie uit naar de fotopresentaties.

Het was uiteindelijk een leuke ervaring en ik vind het leuk dat Hornbach ons geheel heeft vrijgelaten in onze activiteiten.

Jan Neefjes